bonjour

otobüste eve dönüş yolundayım. kucağımda sırça fanus açık. yanımda oturan iki genç hiç durmadan konuşuyor. hava karanlık ve bir alt geçitten geçiyoruz, turuncu ışıklar saçılıyor üzerimize ve esther ilk defa birisiyle birlikte oluyor. gülümsüyorum.

birşeyler var diyorum. daha doğrusu yok, eksik. sanki düşüncelerimi beynimden alıp mideme akıtan bir düzenek var içimde. hiç durmadan çalışıyor. kendimi kuru ve yavaş hissediyorum.

kafamı kaldırıp etrafa bakıyorum. şehir insanlar her zamanki ıvır zıvır. ama aklımın köşesinde bir adam var, sev beni diye uluyor. biraz sessiz olur musun diyorum, bir şey düşünüyorum. ne düşünüyorsun diyor, bilmiyorum.

4 personal jesus:

indian dedi ki...

balıklar hep sırılsıklamdır

Jayne dedi ki...

bon jour... özlemişim, evet... ;)

TReVaNiaN dedi ki...

hoşgeldin

alice dedi ki...

ben de sizi özledim. zaten buradaydım. sadece yazamıyordum. belki de hala yazamıyorum.

çok mutlu ettiniz beni yorumlarınızla. teşekkür ederim:)